پیامدهای خشکی تالاب‌ها؛ افزایش آلودگی هوا و بیماری در ایران

مقام های شهر تهران می گویند که میزان ذرات معلق آلاینده در پایتخت ایران به بالاترین حد خود طی سال های گذشته رسیده است

آلودگی‌هوا در بسیاری از کلان‌شهرهای ایران سلامت شهروندان را نشانه رفته است. در این میان تهران هم از نظر سابقه تاریخی و هم از منظر شمار روزهای آلوده در صدر نشسته است.

آلودگی هوای پایتخت ایران از اوایل دهه ۵۰ خورشیدی مورد توجه نهادهای دولتی قرار گرفت و سبب شد شهرداری تهران در سال ۱۳۵۳ نخستین برنامه مبارزه با آلودگی هوا را تدوین کند. ۲۱ سال بعد قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوا را مجلس تصویب کرد و آیین‌نامه اجرایی آن نیز در سال ۱۳۷۹ از تصویب هیات دولت گذشت.

تشکیل کمیته اجرایی کاهش آلودگی هوا با حضور نمایندگان وزارتخانه‌ها و سازمان‌های مختلف، طرح گاز‌سوز کردن خودروهای عمومی، حذف سرب از بنزین و تلاش برای استاندارد کردن گازوئیل مصرفی، قانون استقرار صنایع در شعاع ۱۲۰ کیلومتری تهران، مطالعه و پایش مستمر وضعیت هوای پایتخت، اجباری کردن سالانه معاینه فنی خودروها و تدوین استانداردهای خودروسازی از جمله فعالیت‌هایی بود که از سوی دستگاه‌های دولتی دنبال می‌شد.

این روند مبارزره با آلودگی‌ هوا هر چند در مقایسه با تولید روز افزون خودروهای غیراستاندارد و افزایش جمعیت پایتخت ناکافی بود، چندان دوامی نداشت. در سال ۱۳۸۷ اعلام شد گازوئیل توزیعی در تهران ۱۰۰ برابر حد استاندارد گوگرد دارد.

همان زمان دولت قانون استقرار صنایع در شعاع ۱۲۰ کیلومتری تهران را لغو کرد و دو سال بعد اعلام شد که ایران در تولید بنزین به خودکفایی رسیده است؛ بنزینی که به گفته یک عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی هم پرهزینه‌تر است و هم مصرف آن خطر ابتلا به سرطان را بیشتر می‌کند. دولت همچنین در سال گذشته مدت اعتبار معاینه فنی خودروها رو از یک سال به سه سال افزایش داد.

آمارها نشان می‌دهند با تغییر روند مقابله با آلودگی هوا در تهران تعداد روزهای آلوده پایتخت هر سال بیشتر شده است.

بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی شرکت کنترل کیفیت هوا (تشکیلات وابسته به شهرداری) تعداد روزهایی که ساکنان تهران هوای ناپاک به ریه‌های خود فرستاده‌اند در شش سال گذشته به شدت افزایش داشته و در سال ۱۳۹۰ به اوج خود یعنی ۲۱۸ روز رسیده است.

در این سال ۱۴۴ روز کیفیت هوا در شرایط سالم و تنها سه روز در شرایط پاک بوده است.

تقسیم‌بندی روزها به پاک، سالم، ناسالم، ناسالم برای افراد حساس، بسیار ناسالم و خطرناک بر اساس "شاخص کیفت هوا" انجام می‌شود که برآیندی است از میزان آلاینده‌های مختلف تا رسانه‌ها بتوانند به راحتی اطلاع‌رسانی کنند و کیفیت هوای مناطق گوناگون را در اختیار شهروندان قرار دهند.

به عبارت دیگر، این شاخص می‌گوید هوای کدام مناطق آلوده یا پاک است. برای این منظور میزان گازهای مونوکسید کربن، دی‌اکسید نیتروژن، دی‌اکسید گوگرد، اوزن و ذرات معلق مورد توجه قرار می‌گیرد و در محاسبه‌ای بین صفر تا ۵۰۰ تقسیم‌بندی می‌شوند. میزان هر کدام از این آلاینده‌ها و طول زمان مواجهه با آنها اثرات مختلفی بر سلامتی افراد داد.

به عنوان نمونه، مونوکسید کربن با هموگلوبین خون ترکیب می‌شود و میزان اکسیژن خون کاهش می‌یابد، بدین‌تریتب سطح هوشیاری کم و تپش قلب بیشتر می‌شود. اگر میزان این ماده ترکیبی و سمی تا ۱۰ درصد باشد سردرد و سرگیجه بروز می‌کند و افزایش آن تا میزان ۵۰ درصد کشنده است.

قرارگیری فرد مسموم در هوای آزاد و سالم می‌تواند اثر این ماده کشنده را (حداکثر تا چهار ساعت) از بین ببرد. همچنین دی‌اکسید‌نیتروژن، دیگر گاز آلاینده هوا، باعث تحریک چشم‌ها و قسمت‌های عمقی ریه‌ها شده و احساس خستگی مفرط به دنبال دارد. این گاز می‌تواند احساس سوزش در ریه‌ها ایجاد کند و مقاومت سیستم تنفسی را در برابر بیماری‌هایی چون آنفلوانزا کاهش دهد.

استنشاق دی‌اکسید گوگرد حتی به میزان کم علاوه بر کاهش سیستم دفاعی دستگاه تنفسی و افزایش احتمال برونشیت و تنگی نفس، تشدید بیماری‌های قلبی را به دنبال دارد. کودکان و سالمندان حساسیت بیشتری در برابر این گاز بدبو از خود نشان می دهند و اثرات آن در حضور ذرات معلق چند برابر می‌شود.

استنشاق دی‌اکسید گوگرد حتی به میزان کم علاوه بر کاهش سیستم دفاعی دستگاه تنفسی و افزایش احتمال برونشیت و تنگی نفس، تشدید بیماری‌های قلبی را به دنبال دارد

به علاوه، گزارش‌ها نشان می‌دهد حملات آسم در روزهایی که غلظت گاز اوزن در سطح زمین از حد استاندارد بالاتر بوده افزایش داشته است.

قرار گرفتن در معرض غلظت پایین این گاز به مدت شش تا هفت ساعت متولی کاهش توان ریه‌ها توام با عوارضی مانند درد قفسه سینه و سرفه را ایجاد می‌کند. ذرات معلق آلاینده دیگری است که سلامتی انسان را تهدید می‌کند و در مقایسه با اکسید‌های گوگرد و نیتروژن مخاطره‌آمیزتر است.

ذرات معلق به بر اساس اندازه‌ به دو گروه تقسیم می‌شوند. این مواد به طور کلی در تشدید بیماری‌های قلبی و ریوی، سوزش چشم و گلو و بینی و ریه، عطسه و آبریزیش بینی، کاهش مقاومت سیستم ایمنی بدن در مقابل بیماری‌ها، از بین رفتن بافت ریه، آسم در کودکان، مرگ و میر زودرس و ابتلا به سرطان نقش دارند.

گرچه بر پایه مطالعات شرکت کنترل کیفیت هوا عامل بیش از ۸۰ درصد آلودگی هوای پایتخت خودروهایی هستند که بسیاری از آنها بدون برخورداری از استانداردهای خودروسازی در داخل تولید می‌شوند و همگی سوخت‌های آلاینده و غیراستاندارد مصرف می‌کنند، اما افزایش میزان ذرات معلق، خطرناک‌ترین آلاینده‌ هوا، که این روزها سراسر ایران را دربر گرفته عامل دیگری نیز دارد.

مطالعاتی که در دانشگاه تهران انجام شده نشان می‌دهد ریشه گرد و غبارها، خشک شدن تالاب‌ها و به خصوص تالاب هورالعظیم در خوزستان است.

در آزمایش‌های متعدد با میکروسکوپ الکترونی نوعی جلبک آب شور و شیرین (Diatom) و نوعی زئوپلانکتون (Ostracod) به دست آمد و بدین ترتیب ثابت شد تیره شدن آسمان ایران منشا بیابانی ندارد.

هر چند گردوغبار آسمان ایران را نمی‌توان تنها منحصر به خشک شدن یک تالاب دانست و سهم ترکیه و عراق را در این میان نادیده گرفت، با این حال یافته‌های علمی جدید بار دیگر ثابت کرده است که محیط‌زیست یک کل به هم پیوسته است و تخریب در گوشه‌ای می‌تواند عوارض پرهزینه‌ای در گوشه‌ای دیگر داشته باشد، به طوری که گرد و غبار ناشی از خشک کردن یک تالاب در خوزستان می‌تواند سلامتی شهروندان را تا صدها کیلومتر دورتر تهدید کند.

سام خسروی‌فرد

روزنامه‌نگار و پژوهشگر محیط‌زیست

منبع: مرکز کنترل کیفیت هوای تهران

برچسب‌ها: آلودگی هوا, گازهای گلخانه ای, محیط زیست, آب و هوا, خشکی تالاب

گاز شکم دایناسورها باعث گرمتر شدن زمین شده

محققان می گویند که دوره ای در تاریخ زمین بوده که گاز شکم دایناسورها باعث گرمتر شدن زمین شده بود.

دانشمندان بریتانیایی تولید متان از ساروپادها، از جمله گونه موسوم به برونتوسار، را محاسبه کرده اند.

آنها با اندازه گیری گاز تولید شده از دستگاه گوارشی گاوها، تخمین می زنند که جمعیت دایناسورها در مجموع ۵۲۰ سالانه میلیون تن گاز تولید می کرد.

آنها می گویند که این پدیده احتمالا از عوامل مهم گرم بودن آب و هوای ۱۵۰ میلیون سال قبل بود.

دیوید ویلکینسون از دانشگاه جان مور در شهر لیورپول و همکارانش در دانشگاه لندن و دانشگاه گلاسکو نتایج خود را در نشریه "کارنت بیولوژی" چاپ کرده اند.

ساروپادها، مثل آپاتوسار لوئیز (یا همان برونتوسار) حیوانات عظیم ساکن خشکی ها بودند که در عصر مسوزوئیک با خوردن گیاهان زندگی می کردند.

آنچه توجه دکتر ویلکینسون را جلب کرد نه این حیوانات عظیم، بلکه ارگانیسم های میکروسکوپی که در بدن آنها زندگی می کردند بود.

او به برنامه "بی بی سی نیچر" گفت: "اکولوژی میکروب ها و نقش آنها در کارکرد کره زمین یکی از جالب ترین موضوع های علمی است."

"هرچند این دایناسورها هستند که در این مطالعه مخیله عمومی را تحریک می کنند، اما میکروب های داخل شکم آنهاست که باعث تولید متان می شود."

متان که به عنوان یک "گاز گلخانه ای" شناخته می شود تشعشعات فروسرخ خورشید را جذب می کند و آن را در اتمسفر زمین به دام می اندازد و باعث افزایش دما می شود.

مطالعات قبلی حاکی بود که زمین در عصر مسوزوئیک ده درجه سانتیگراد گرمتر بود.

با توجه به اینکه بخش قابل توجهی از گاز متان از دام ها متصاعد می شود، محققان از داده های کنونی برای برآورد کردن تاثیر ساروپادها بر آب و هوا استفاده کردند.

دکتر ویلکینسون گفت: "گاوها اکنون سالانه حدود ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون تن متان تولید می کنند. بهترین تخمین ما در مورد ساروپادها حدود ۵۲۰ میلیون تن است."

تصاعد کل متان در حال حاضر سالانه حدود ۵۰۰ میلیون تن از همه منابع طبیعی، مثل حیوانات در حیات وحش و فعالیت های انسانی از جمله برای تولید لبنیات و گوشت است.

دکتر ویلکینسون اضافه می کند که میزان گاز متان تولیدی در دوره مسوزوئیک بسیار بیش از حد کنونی بوده است چرا که تنها منبع تولید آن دایناسورها نبوده اند.

برچسب‌ها: علمی, دانشمندان, محققان, دایناسورها, گرم شدن زمین

منابع عظیم آب در آفریقا و کم آبی و مشکلات آب مردم آفریقا

گفته می شود که در سراسر آفریقا، ۳۰۰ میلیون نفر به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارند.

دانشمندان می گویند که قاره خشک آفریقا روی ذخیره عظیمی از آب قرار دارد.

آنها می گویند که مجموع حجم آب سفره های زیر زمینی، ۱۰۰ برابر آبی است که روی سطح زمین یافته شده است.

این گروه دانشمندان، نقشه‌ای با جزئیات دقیق از مقیاس و ظرفیت این منابع پنهان تهیه کرده اند.

بر اساس آنچه در نشریه "تحقیقات محیطی" منتشر شده، آنها تاکید کرده اند که حفاری در مقیاس وسیع ممکن است بهترین راه برای افزودن منابع آبی نباشد.

گفته می شود که در سراسر آفریقا، ۳۰۰ میلیون نفر به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارند.

به دلیل افزایش جمعیت و نیازهای کشاورزی، تقاضا برای آب در دهه های آتی بیشتر خواهد شد.

رودخانه ها و دریاچه ها در معرض سیل های موسمی و خشکسالی هایی هستند که ممکن است دسترسی به آب تازه را برای مردم و نیازهای زراعتی محدود کند. در حال حاضر تنها ۵ درصد از زمین های قابل کشت، آبیاری می شود.

حالا دانشمندان برای نخستین بار توانسته اند تحلیل و بررسی جامعی در سطح کل قاره آفریقا، از آب هایی که زیر سطح زمین و در سفره های زیرزمینی قرار دارند، انجام دهند. محققان بریتانیایی از "بی جی اس" (مرکز تحقیقات زمین شناسی بریتانیا) و "دانشگاه کالج لندن" با جزئیات، حجم و ظرفیت این منابع زیرزمینی را مشخص کرده‌اند.

هلن بونسور از "بی جی اس"، یکی از نویسندگان این گزارش پژوهشی است. او می گوید که تا امروز آب های زیرزمینی هم غیرقابل رؤیت و هم غیرقابل تصور بود. او امیدوار است که نقشه های تازه، چشم مردم را بر روی ظرفیت موجود باز کند.

به گفته خانم بونسور "بزرگ‌ترین منبع زیرزمینی آبی در شمال آفریقا، لیبی، الجزیره و چاد قرار دارد."

رخدادهای دیرینه

به دلیل تغییرات اقلیمی که سرزمین صحرا را در طی قرن های گذشته به کویر تبدیل کرده، برآورد می شود که بسیاری از سفره های آب زیرزمینی، آخرین بار بیش از ۵ هزار سال گذشته از آب پر شده باشند.

دانشمندان، اطلاعات موجود در نقشه های آبی و زمین شناسی را که از سوی دولت های آفریقایی تهیه شده، با نتایج ۲۸۳ تحقیق درباره سفره های آب زیرزمینی تطبیق دادند.

محققان می‌گویند که نقشه های تازه آنها نشان می دهد که بسیاری از کشورهایی که در حال حاضر به عنوان کشورهایی که آب در آنها کمیاب است، شناخته می شود، منابع فراوان آب زیرزمینی دارند.

با این حال، دانشمندان درباره بهترین شیوه دسترسی به این منابع پنهان آب، محتاطانه برخورد می کنند. به نظر آنها حفاری گسترده و عمیق، راه مناسبی نیست.

دکتر الن مک دانلد، سرپرست تیم تحقیقاتی، به بی بی سی گفت: "بدون درک جامع از شرایط و وضعیت آب های زیرزمینی محلی، حفاری های عمیق نباید صورت بگیرد."

به گفته او پس از بررسی کافی و مناسب، حفاری های پیشرفته روی منابع آبی محلی، و به وسیله پمپ های دستی، احتمالا موفقیت آمیز خواهد بود.

از آنجا که به دلیل فقدان باران، سفره های آب زیرزمینی پر نمی شوند، دانشمندان نگرانند که حفاری های گسترده و عمیق به سرعت این منابع را نابود کند.

به گفته هلن بونسور، گاهی ممکن است ابزارهای کندتر حفاری، کاراتر باشند.

به گفته دانشمندان منابع آبی در آفریقا به اندازه ای هستند که بتوان بر تاثیرات تغییرات اقلیمی در این قاره ظاهرا کم آب غلبه کرد.

برچسب‌ها: آب, منابع منبع, تحلیل و بررسی, رودخانه و دریاچه, آفریقا

ادامه دعوا بر سر جزیره ابوموسی و «تضعیف» موضع امارات

تشکيل جلسه فوق العاده شورای وزيران شش کشور عضو اتحاديه همکاری های خليج فارس، در واکنش به ديدار روز ۱۱ آوريل محمود احمدی نژاد از جزيره ايرانی ابوموسی و صدور بيانيه ای مشابه با بيانيه های تکراری پيشين، تنها به تضعيف بيشتر دست امارات در ادامه دعوای ۴۰ ساله عليه ايران انجاميده است.تشکيل جلسه فوق العاده شورای وزيران شش کشور عضو اتحاديه همکاری های خليج فارس، در واکنش به ديدار روز ۱۱ آوريل محمود احمدی نژاد از جزيره ايرانی ابوموسی و صدور بيانيه ای مشابه با بيانيه های تکراری پيشين، تنها به تضعيف بيشتر دست امارات در ادامه دعوای ۴۰ ساله عليه ايران انجاميده است. جلسه روز سه شنبه شورای وزيران شش کشور عربی، پس از سه روز چانه زنی و تلاش سرانجام در دوحه، پايتخت قطر، برگزار شد. پيشتر انتظار می رفت و اعلام شده بود که عربستان سعودی ميزبان جلسه اضطراری شورای وزيران خواهد بود. امارات همچنين خواسته بود(به منظور تدارک ابزار تبليغاتی) که جلسه شورا روز چهارشنبه ۱۸ آوريل برگزار شود، حال آنکه ساير اعضاء، برگزاری سريع و کوتاه جلسه و پشت سر نهادن تبعات آن را ترجيح می دادند. مشاجرات داخلی کشورهای عضو شورای همکاری، پيش از طرح اعتراض عليه ايران، روز شنبه در جلسه سفرا و چند نماينده اعزامی آنها به منامه پایتخت بحرين، مطرح شد. عربستان ضمن رد در خواست امارات برای ميزبانی جلسه وزيران خارجه شورا در رياض، پذيرفت که در جلسه عادی هيات دولت خود بيانيه مستقلی، مشابه بيانيه های تکراری پيشين در پشتيبانی لفظی از دعاوی امارات صادر کند. ايران اين اقدام را نيز با احضار سفير سعودی به بهانه اعتراض عليه بدرفتاری با اتباع خود تلافی کرد. سرانجام جلسه ياد شده روز سه شنبه در دوحه برگزار شد و در پايان، با صدور بيانيه ديگری در خط بيانيه های قبلی، يک برگ دیگر بر دفتر بيانيه های شورا در مورد دعاوی امارات عليه ايران افزود. اقدام حساب شده بی شک زمان ديدار روز ۱۱ آوريل احمدی نژاد از ابوموسی، همزمان با حضور کوفی عنان، دبير کل سابق سازمان ملل در تهران، و سه روز پيش از برگزاری اجلاس روز ۱۴ آوريل میان نمايندگان ايران و گروه ۱+۵ در استانبول، با محاسبه تعيين شده بود. از يک سو، دست يافتن به توافق با گروه ۱+۵ موقعيت منطقه ای ايران را بهبود بخشيده و مانع از همراهی لفظی و اعلام پشتيبانی کشورهای منطقه و قدرت های فرا منطقه ای از مواضع امارات می شد و از سوی ديگر واکنش های ملی گرايانه داخلی موضوع مذاکرات اتمی در استانبول را تحت الشعاع قرار می داد. واکنش سرد آمريکا به تحولات مربوط به جزيره ابو موسی و اعلام پشتيبانی از «راه حل های مسالمت آميز»، در حقيقت حمايت در لفافه واشنگتن از مواضع ايران است که همواره در این زمینه خواستار «گفت و گو» با امارات شده است. آنچه امارات انتظار داشت، محکوم ساختن ديدار احمدی نژاد از ابوموسی و اعلام پشتيبانی قاطع از دعاوی اين شيخ نشين عليه جزاير سه گانه بود. آنچه در عوض به دست آورد، بيانيه تازه بی رمقی بود که تنها بر ضخامت دفتر بيانيه های شورا افزود. متفاوت با اجتماعات گذشته اعراب و هماهنگی آنها در طرح اعتراض عليه ايران، اين بار مصر، ليبی و تونس ترجيح دادند که در قبال تحول اخير سکوت اختيار کنند، حال آنکه در گذشته، حتی دولت سوريه نيز از داخل شدن در اين اعتراض ها و اعلام پشتيبانی از ادعاهای امارات خودداری نکرده بود. اردن و مراکش نيز که به عنوان ميهمان دعوت شده بودند تنها رسم ميهمانی را رعايت کردند. در گذشته ای دورتر، یکی از بهانه های اصلی صدام در آغاز جنگ عليه ايران، آزادسازی سرزمين های عربی (جزاير تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی) اعلام شده بود. در مقايسه با مواضع گذشته اعراب، به نظر می رسد که ادعای سرزمینی امارات عليه جزاير سه گانه ايرانی، به تدريج حتی پشتيبانی لفظی حاميان سنتی خود را نزد اعراب از دست داده است. اتحاديه مدعيان غير متحد  از دست دادن تدريجی پشتيبانی خارجی، از ادعايی که در گذشته وزير خارجه امارات آن را با اشغال لبنان و فلسطين از سوی اسرائيل مقايسه کرده بود، به دليل ادامه اختلاف های سرزمینی و سياسی میان کشورهای عضو شورای همکاری، اينک در داخل اتحاديه نيز با سردی نسبی و تدريجی روبر شده است. ادامه اختلاف های سرزمینی و تشديد رقابت میان امير نشين های خليج فارس در اين تغيير وضعيت نقش محسوسی داشته است. در اين زمينه ميتوان به اختلاف های سرزمینی عربستان با کويت، قطر و يمن، قطر با بحرين، عمان با امارات، و هفت شيخ نشين عضو امارات در درون خود آنها اشاره کرد. سال گذشته نيرو های گارد ساحلی قطر بر سر اختلاف پيرامون جزيره «حوار» که مورد ادعای قطر و بحرين است، يک ماهيگير بحرينی را به قتل رسانده و تعداد زيادی را دستگير و زندانی کردند. قطر اخيرا تهديد کرده است که در صورت ادامه رفتار بحرين پيرامون جزيره حوار، از کشيدن شاخه دوم راه استراتژيکی که عربستان را به جزيره بحرين متصل می کند و اتصال قطر به بحرين، خودداری خواهد کرد. به همين بهانه بحرين نيز دفتر شبکه خبری و تلويزيونی «الجزيره» متعلق به قطر را در منامه تعطيل کرد. اين در حالی است که عربستان پيش از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ در ایران قسمت بزرگی از اختلافات سرزمینی خود در خليج فارس را با قبول مالکيت ايران بر جزيره «فارسی»، با تهران حل کرده بود. ادامه اختلاف ها طبيعت سياسی منطقه خليج فارس و تجربه های گذشته حاکی است که اختلاف های سرزمینی در منطقه، حتی در صورت دست يافتن به توافق مسالمت آميز و عقد پيمان و قرار داد، پايان يافتنی نيست. نقض قرارداد ۱۹۷۵ الجزاير مبنی بر تقسيم منصفانه اروند رود ميان ايران و عراق توسط حکومت صدام که در شرايط ضعيف شدن ايران پس از انقلاب رخ داد، نمونه ای گويا در این زمینه است. از اين لحاظ، شدت گرفتن و يا سرد شدن دعاوی سرزمینی تنها با افزايش و يا کاهش قدرت در يک سوی معادله و طرف مناقشه تغيير می کند. اگر چه امارات طی دو دهه اخير با دست يافتن به قدرت ناشی از کسب ثروت ناپايدار، در طرح دعاوی خود عليه ايران پر سر و صداتر از گذشته عمل کرده است، ولی در عمل برای اثبات ادعاهای خود کمترین توفیقی داشته است. ايران با برخورداری از جمعيت بزرگ، وسعت خاک، در اختيار داشتن تمامی سواحل شمالی خليج فارس و جزايری که از تنگه هرمز تا منتهی اليه حدود شرقی آب های خليج فارس گسترده شده اند، از عمق استراتژيکی و برتری غير قابل مقايسه ای در مقايسه با امارات متحده عربی برخوردار است. منابع کلان نفت و گاز ايران نيز، مانند منابع نيروی انسانی، دير يا زود، محکوم به قرار گرفتن در مسير بهره برداری و مديريت بهتر است. آميزه اين ثروت و منابع قدرت، ايران را محکوم به تجديد موقعيت تاريخی خود در آب های خليج فارس می کند.

نویسنده: رضا تقی زاده

مطالب مرتبط:

افزایش تنش لفظی میان ایران و امارات بر سر جزیره ابوموسی

سفیر شاه در کویت: استعمار انگلیس ۸۰ سال جزایر سه گانه را از ایران جدا کرد

برچسب‌ها: مالکیت ایران بر جزایر سه گانه, اسناد مالکیت ایران بر جزایر, ابوموسی تنب بزرگ و کوچک, جزیره چزایر سه گانه, امارا متحده عربی

افزایش تنش لفظی میان ایران و امارات بر سر جزیره ابوموسی

محمود احمدی نژاد در جریان سفر به استان هرمزگان از جزیره ابوموسی هم دیدار کرد

کمتر از یک هفته پس از اعتراض امارات متحده عربی به سفر محمود احمدی نژاد به جزیره ابوموسی در آب های خلیج فارس و فراخوانی سفیر امارات از تهران به نشانه اعتراض، تنش های لفظی میان دو کشور همسایه بالا گرفته است.

جزیره ابوموسی، مطابق یادداشت تفاهمی میان حاکم شارجه (پیش از تشکیل کشور امارات متحده عربی) و ایران در حاکمیت مشترک ایران و حاکم شارجه قرار دارد.

وزیر امور خارجه امارات در تازه ترین واکنش به سفر رئیس جمهور ایران به جزیره ابوموسی گفته است که اختلاف بر سر جزایر خلیج فارس امنیت جهانی را تهدید می کند.

در واکنش به این موضوع، حبیب الله سیاری، فرمانده نیروی دریایی ارتش ایران گفته است: "من نه به عنوان فرمانده نیروی دریایی ارتش بلکه به عنوان یک شهروند ایرانی می گویم که آنها عددی نیستند که بخواهند در خصوص جزایر سه گانه جمهوری اسلامی ایران اظهار نظر کنند."

فرمانده ارتش ایران هم در جریان مراسم روز ارتش در تهران گفته است که "اجازه جسارت درباره جزایر سه‌گانه را به کشوری نمی‌دهیم."

علی لاریجانی، رئیس مجلس ایران هم "مجادله" اخیر دو کشور را "فرصت سوز" خوانده است.

با بالا گرفتن دور تازه ای اتنش های لفظی میان ایران و امارات، رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران گفته است که بر اساس مصوبه جدید دولت ایران، جزیره ابوموسی به منطقه نمونه گردشگری تبدیل می شود که هدف از آن افزایش ورود گردشگران داخلی و خارجی به این جزیره است.

اختلاف ایران و امارات بر سر جزایر تنب بزرگ و تنب کوچک، و به خصوص ابوموسی در سال های اخیر افزایش یافته است.

امارات متحده عربی، همراه پنج کشور دیگر، عضو شورای همکاری خلیج فارس است. این شورا از ابتدای تاسیس در بیانیه پایانی وزیران خارجه و رهبران خود عموما به موضوع "اشغال" جزایر توسط ایران اشاره کرده و خواستار حل و فصل این اختلاف شده است.

سه جزیره تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی در نزدیکی تنگه هرمز قرار دارند.

آمار وزارت انرژی آمریکا نشان می دهد که در سال ۲۰۰۹ روزانه ۱۵ میلیون و پانصد هزار بشکه نفت خام، معادل حدود ۱۷ درصد کل نفت صادراتی جهان از تنگه هرمز عبور کرده است.

این جزایر به خصوص ابوموسی تسلط ایران بر تنگه هرمز را افزایش می دهند.

اختلاف در چیست؟

داوود هرمیداس باوند، حقوقدان ایرانی اخیرا به مناسبت بالا گرفتن دور تازه اختلافات بر سر جزیره ابوموسی، در مقاله ای برای روزنامه شرق چاپ تهران نوشته است که جزایر سه‌گانه خلیج‌فارس بخشی از تمامیت ارضی ایران است و هر ایرانی می‌تواند به هر بخش از خاک سرزمینش سفر کند و نیازی به توضیح ‌دادن در این‌باره به کشورهای دیگر ندارد.

آقای باوند در شرح تاریخی اختلافات ایران و امارات نوشته است که در سال ۱۹۰۳ دولت ایران بازنگری‌هایی درخصوص نقشه‌های جغرافیا آغاز کرد که بر اساس آن در برخی بنادر، گمرکی به وجود آمد و پرچم ایران نصب شد که این مساله درباره ابوموسی و تنب‌بزرگ نیز اعمال شد.

به نوشته آقای باوند دولت بریتانیا که حاکمیت بلامنازعی در آب های خلیج فارس داشت مامورین گمرک ایرانی را از تنب‌بزرگ اخراج کرد و همزمان با بحران های سیاسی ناشی از مشروطه، اعتراضات ایران به بریتانیا به جایی نرسید تا جایی که پرچم شارجه در تنب‌بزرگ نصب ‌شد.

مالکیت جزیر ابوموسی در آب های خلیج فارس از موارد اختلاف ایران و امارات متحده عربی است

بر اساس این نوشته "بریتانیا ادعا می‌کند که چون جزیره ابوموسی پیش از این اشغال نشده و شارجه نخست آن را اشغال کرده پرچم این امارت‌نشین را در آن نصب می‌کنند. این در حالی است ‌که در تمام اسناد حکومتی در بریتانیا در قرن ۱۹ تنب‌بزرگ و ابوموسی و دیگر جزایر خلیج‌فارس جزو ارباب جمعی حاکمیت فارس آورده شده‌اند و حتی در نقشه‌های رسمی دولت بریتانیا خصوصا نقشه‌های وزارت دفاع، این جزایر به رنگ ایران مشخص شده بودند."

به گفته آقای باوند این جزایر نه جدیدالاکتشاف هستند و نه رها شده بودند. در نهایت در هشت آذر ۱۳۵۰ با قراردادی که با میانجی‌گری بریتانیا میان دولت ایران و شیخ شارجه بسته شد، حاکمیت ایران بر جزیره ابوموسی به رسمیت شناخته شد و در ۹ آذر، یک روز قبل از خروج نیروهای انگلیسی از منطقه و دو روز قبل از تشکیل رسمی اتحادیه امارات، نظامیان ایران وارد سه جزیره شدند.

بر اساس نوشته داوود هرمیداس باوند، به موجب موافقت‌نامه شارجه، ایران متعهد شد که به مدت ۹ سال، سالیانه یک‌ونیم‌ میلیون لیره به شیخ شارجه بپردازد.

مطابق این تفاهمنامه، دو جزیره تنب بزرگ و تنب کوچک به ایران بازپس داده شد و در مورد ابوموسى، توافق شد که "حاکمیت مشترک ایرانى- شارجه‌اى" بر آن اعمال شود.

گیو میرفندرسکی، صاحب نظر حقوق بین الملل که درباره موضوع حاکمیت جزایر سه گانه تحقیق آکادمیک کرده است، می گوید که ایران و شارجه بر اساس یادداشت تفاهمی در سال ۱۹۷۱ منافع خود از جمله حدود آب های ساحلی و درآمد نفت را از یکدیگر "تفکیک" کردند.

چند روز پس از امضای یادداشت تفاهمی میان ایران و حاکم شارجه، کشور تازه‌ای به نام امارات متحده عربى به وجود آمد.

بهمن آقایی دیبا، کارشناس حقوق بین الملل در آمریکا می گوید که بعد از سال ۱۹۷۱ حاکمیت بر جزایر برای طرف ها اهمیت بیشتری پیدا کرد.

به گفته او خروج نظامی بریتانیا از منطقه و کشف نفت در اطراف جزایر، حاکمیت بر جزایر را مهم و تاثیرگذار کرده بود.

به فاصله چند هفته پس از تاسیس امارات، حکومت های عراق، لیبی، الجزایر، یمن جنوبی و کویت، ادعای "اشغال" سه جزایر را در شورای امنیت سازمان ملل متحد مطرح کردند، اما این شورا با استناد به تفاهم نامه ۱۹۷۱ اعتراض آنها را وارد نداست و بررسی آن را در دستور کار قرار نداد.

کشور امارات پس از امضای یادداشت تفاهم ایران و حاکم شارجه بر سر جزایر سه گانه، در حدود چهل سال پیش تشکیل شد

شورای همکاری خلیج فارس که امارات یکی از اعضای آن است در حدود سه سال پیش توصیه به ارجاع این اختلاف به دیوان بین المللی دادگستری (لاهه) کرده بود.

ایران هنگام پذیرفتن صلاحیت دادگاه بین المللی لاهه، حق تحفظ (حق موافقت با ارجاع پرونده به دادگاه) را برای خود محفوظ دانسته و بنابراین در صورتی که امارات خواستار ارجاع پرونده اختلاف به لاهه باشد، نیازمند موافقت ایران با این موضوع است.

دولت ایران سه جزیره تنب بزرگ و تنب کوچک و ابوموسی را جزو جدانشدنی این سرزمین می داند، اما وزارت خارجه ایران اعلام کرده است که بر اساس یادداشت تفاهم سال ۱۹۷۱ با امارات، حاضر است درباره اختلافات گفت و گو و آن را با شیوه مسالمت آمیز حل کند.

ابوموسی در حال حاضر در تقسیمات کشوری ایران جزو استان هرمزگان محسوب می شود.

سفیر شاه در کویت: استعمار انگلیس ۸۰ سال جزایر سه گانه را از ایران جدا کرد

برچسب‌ها: مالکیت ایران بر جزایر سه گانه, اسناد مالکیت ایران بر جزایر, ابوموسی تنب بزرگ و کوچک, جزیره چزایر سه گانه, امارا متحده عربی

سفیر شاه در کویت: استعمار انگلیس ۸۰ سال جزایر سه گانه را از ایران جدا کرد

در پی سفر محمود احمدی نژاد، رييس جمهوری اسلامی، به جزيره ابوموسی، بار ديگر روابط ايران و امارات متحده عربی دچار تنش شد.در پی سفر محمود احمدی نژاد، رييس جمهوری اسلامی، به جزيره ابوموسی، بار ديگر روابط ايران و امارات متحده عربی دچار تنش شد. چهارشنبه هفته گذشته امارات ادعا کرد که جزيره ابوموسی و جزاير تنب بزرگ و تنب کوچک متعلق به اين کشور است و خواهان گفت وگو بر سر اين جزاير شد. در واکنش به اين ادعا، علی اکبر صالحی، وزير امور خارجه ايران، حاکميت تهران بر اين جزاير را مسلم و غيرقابل مذاکره خواند. برای روش شدن تاريخچه حاکميت ايران بر جزاير سه گانه خليج فارس، در گفت وگو با رضا قاسمی، آخرين سفير ايران در کويت در دوران محمدرضا شاه که در مذاکرات مربوط به اين جزاير حضور داشت، از سابقه اين موضوع پرسيدیم. رضا قاسمی: مسئله جزاير سه گانه به موضوع اساسی تری برمی گردد که آن موضوع تاسيس اتحاديه امارات متحده عربی بود. وقتی که دولت وقت انگلستان اعلام کرد که درپايان سال ۱۹۷۱ نيروهای خود را از خليج فارس خارج خواهد کرد، فکر تشکيل اتحاديه امارات قوت گرفت. در حقيقت تشکيل اين اتحاديه يک انديشه انگليسی بود و هدف شان اين بود ايران را که به حق مدعی بحرين و جزاير سه گانه بود، به جای اينکه در برابر دو تا شيخ نشين مختلف قرار بدهند، بهتر آن ديدند که به جای يک يا دو شيخ نشين، در برابر مجموعه ای از امارات قرار دهند. مخصوصا که آن موقع صحبت اين بود که بحرين را هم جزو اتحاديه قلمداد کنند. دولت شاهنشاهی ايران به صراحت اعلام کرد تا زمانی که مسئله بحرين و جزاير حل نشده است به هيچ وجه با تشکيل چنين اتحاديه ای که ساخته دست انگليس هاست موافقت نخواهد کرد. بر همين مقوله مدتی مذاکرات بين مقام های ايرانی و مقام های انگليسی شروع شد و متعاقب آن مذاکرات جداگانه ای با شيوخ امارات مخصوصا شيخ خالد، شيخ شارجه و شيخ راس الخيمه مذاکراتی انجام شد که بنده هم کمابيش در جريان آن مذاکرات شرکت داشتم. وقتی که دولت وقت انگلستان اعلام کرد که درپايان سال ۱۹۷۱ نيروهای خود را از خليج فارس خارج خواهد کرد، فکر تشکيل اتحاديه امارات قوت گرفت. در حقيقت تشکيل اين اتحاديه يک انديشه انگليسی بود و هدف شان اين بود ايران را که به حق مدعی بحرين و جزاير سه گانه بود، به جای اينکه در برابر دو تا شيخ نشين مختلف قرار بدهند، بهتر آن ديدند که به جای يک يا دو شيخ نشين، در برابر مجموعه ای از امارات قرار دهند. رضا قاسمی، سفیر شاه در کویت برای راضی کردن آنها هم يک سری اقداماتی انجام شد که در اين ميان شيخ شارجه حسن تفاهم نشان می داد و شيخ صغر (حاکم راس الخيمه) مادی بود و انديشه های مادی داشت و تقاضاهايش را هی مکرر می کرد. البته تا حدودی هم تقاضاهايش برآورده شد. شما در آن زمان چه شغلی داشتيد و با چه عنوان در اين مذاکرات حضور داشتيد؟ آن زمان من در سمت معاونت اداره نهم سياسی بودم. می دانيد که وزارت امور خارجه هشت اداره سياسی داشت که تقسيم بندی جغرافيايی داشت و در زمان تصدی آقای زاهدی، وزير خارجه، به خاطر اينکه مسائل خليج فارس مطرح بود يک اداره به ادارات سياسی اضافه شد و آن اداره نهم سياسی بود. اداره نهم سياسی کارش رسيدگی به مسائل مربوط به سرزمين های جنوبی خليج فارس بود. و من در آن زمان به عنوان معاون اداره نهم در مذاکرات شرکت می کردم و حتی من ميهماندار شيخ خالد، شيخ شارجه که به ايران آمد و قرار بود که به اصفهان و شيراز سفر کند بودم و تمام مدت در کنارش بودم. در مذاکرات هم شرکت می کردم. جزيره ابوموسی که در واقع جزيره ای مسکونی در خليج فارس است، از نظر جغرافیایی و حقوقی چه وضعیتی دارد؟ آیا امارات هم در حال حاضر در اداره این جزیره نقشی دارد؟ جزيره ابوموسی درست در وسط حد فاصل بين ايران و شارجه قرار دارد. اين جزيره متعلق بودنش به ايران مسلم است. اين جريان هم ثابت شد. ما با مدارک و نقشه هايی که در اختيار داشتيم، حتی نقشه هايی که روس ها داشتند و در اختيار ما گذاشتند، ثابت شد که اين سه جزيره متعلق به ايران است. در نهايت چيزی نزديک به ۸۰ سال بود که سياست استعماری انگليس اين جزيره را از خاک ما جدا کرده بود و الان از اين جدايی چيزی حدود ۱۲۰ يا ۱۳۰ سال می گذرد. اين مسئله پيش از اين حل شده و يک مسئله کهنه است. ديگر تجديدش اصلا موردی ندارد. جزيره ابوموسی و دو جزيره تنب بزرگ و تنب کوچک متعلق به ايران است و مدارک آن هم موجود است و در زمان خودش هم که کشور ما نيرو در جزاير پياده کرد و نسبت به مالکيت آنها اعاده حيثيت شد، چهار کشور عربی عليه ما به شورای امنيت شکايت کردند. اين چهار کشور عبارت بودند از عراق، يمن جنوبی، ليبی و الجزاير که آنجا در شورای امنيت نماينده ايران با يک گزارش خيلی جامعی حق مالکيت خود را ثابت کرد و در نتيجه شورای امنيت موضوع را از دستور کار خود خارج کرد. اين يک قرار بين المللی است که وقتی موضوعی از دستور کار شورای  امنيت خارج می شود، ديگر قابل طرح مجدد نيست. بنابر اين اصرار امارات بر اين که می گويند اين جزاير مال ماست،  و ابزار حق و حاکميت می کنند اشتباه است. اولا حاکميت فرع بر مالکيت است. يعنی اگر مالکيتی نباشد، حاکميتی نخواهد بود. بنابر اين اصرارشان آب در هاون کوبيدن است. در هر حال جزيره ابوموسی دارای مقداری نفت و مقداری خاک سرخ است و اين جزيره مسکونی هم هست. به همين دليل هم برای رعايت حال سکنه آنجا يک نوع توافقی انجام شد که قسمت هايی از ابوموسی که سکنه در آن ساکنند، تحت اداره خود ساکنين باشد ولی قسمت های عمده اين جزيره تحت اداره دولت ايران است. قرار شد از محل درآمد نفت جزيره ابوموسی به شارجه کمک شود و در آن زمان ۷۵۰ هزار پوند هر شش ماه يک بار به اقتصاد شارجه کمک می شد. توافق شده بود و چکی با اين رقم به شارجه داده می شد برای کمک به عمران آبادی جزيره شارجه. اين توافق بين دولت وقت ايران و حاکم وقت شارجه صورت گرفت؟ بله. با موافقت دولت انگليس اين موافقت انجام شد و به هر حال طرف ما در آن زمان انگليس ها بودند. درست است که با شيخ شارجه و شيخ راس الخيمه هم مذاکره می کرديم. اما در واقع حقيقت امر اين بود که طرف  اصلی ما انگليس ها بودند. آيا در اين نشست ها توافقنامه رسمی و کتبی هم امضا شد؟ بله. اين توافقنامه در وزارت خارجه موجود است، می توانند پيدا کنند و ببينند.

نویسنده: حسین قویمی

برچسب‌ها: مالکیت ایران بر جزایر سه گانه, اسناد مالکیت ایران بر جزایر, ابوموسی تنب بزرگ و کوچک, جزیره چزایر سه گانه, امارا متحده عربی

یافتن ستاره ای شبیه به خورشید در کهشکان

بزرگترین چالش دانشمندان برای یافتن سیاره‌هایی مشابه کره زمین این است که در کجای کهکشان‌ها چنین جستجویی را باید انجام داد. در فضایی آکنده از صدها هزار ستاره، تمرکز چنین جستجویی کار بسیار دشواری است.بزرگترین چالش دانشمندان برای یافتن سیاره‌هایی مشابه کره زمین این است که در کجای کهکشان‌ها چنین جستجویی را باید انجام داد. در فضایی آکنده از صدها هزار ستاره، تمرکز چنین جستجویی کار بسیار دشواری است. وب‌سایت علمی «دیسکاوری» می‌نویسد که یکی از اهداف اصلی در مأموریت‌های شناسایی مثل نمونه تجسس‌های تلسکوپ فضایی ناسا به نام «کپلر» یافتن سیاره‌های کوچک سنگی و خاکی است که با زمین همانندی‌های فراوانی دارند و ممکن است سکونتگاه گونه‌ای از زیست باشند. به همین خاطر پژوهشگران تلسکوپ «کپلر» جستجوهای خود را بر روی یافتن ستاره‌هایی مشابه خورشید متمرکز کرده‌اند تا شاید از این طریق سیاره‌هایی را در مدار این ستاره‌ها پیدا کنند که وضعیت دما در آنها امکان وجود آب مایع و سایر منابع زیستی را محتمل سازد. گروهی از پژوهشگران علوم فضایی در دانشگاه «تورکو» در فنلاند به دنبال ستاره‌هایی می‌گردند که علاوه بر همانندی‌های ظاهری از جهات دیگر نیز با خورشید شباهت دارند و شاید بتوان آنها را همزاد و یا خواهر و برادران خورشید تلقی کرد. حدود چهار میلیارد و ۵۰۰ میلیون سال پیش هنگامی که خورشید دوران نوزادی خود را طی می‌کرد هزاران ستاره دیگر شبیه به خورشید نیز در فضای مشابهی رشد می‌کردند. یک میلیارد سال بعد توده کلانی از این ستاره‌ها راه خود را به جای‌جای کهکشان در پیش گرفته و در گوشه و کنار این پهنه عظیم پراکنده شدند. اما همچون اعضای هر خانواده دیگری این ستاره‌های همزاد ویژگی‌های مشترک فراوانی دارند و شاید در دوران نوزادی و کودکی که به یکدیگر نزدیک‌تر بودند تحت تاثیر عوامل مشابهی قرار گرفته و بنابراین عناصر شیمیایی یکسانی در آنها وجود داشته باشد. اگر در سیاره‌ای همچون زمین که به دور خورشید می‌چرخد زیست توانسته شکل بگیرد شاید در سیاره‌های پیرامونی ستاره‌های مشابه خورشید نیز عناصری از حیات به وجود آمده باشد. پژوهشگران دانشگاه «تورکو» فنلاند می‌گویند: «اگر سیاره‌ای که در آن زیست وجود دارد مورد اصابت شهاب‌سنگ و یا دیگر اجرام آسمانی قرار بگیرد تحت تاثیر این تصادم ذرات خردشده شهاب‌سنگ که گاهی ابعاد آن نزدیک به یک متر است در فضا پخش می‌شوند. این ذرات در برخی از موارد نمونه‌های ریزی از حیات موجود در آن سیاره را در درون خود حفظ کرده و پس از میلیون‌ها سال ممکن است در سیاره‌ای دیگر به زمین بنشینند. اگر آن سیاره شرایط لازم را داشته باشد ممکن است نمونه‌های زیستی در آن‌جا شکل بگیرند.» بعید نیست که ذرات آسمانی و یا خرده‌سنگ‌هایی که از کره زمین جدا شده‌اند نمونه‌های بسیار کوچکی از حیات مثل باکتری‌ها را به نقاط دیگر کهکشان منتقل کرده باشند. ولی شاید همین روش انتقال عناصر موجود در هر جرم آسمانی به جرم دیگر در دوران نوزادی و تکوین خورشید نیز رخ داده‌باشد. در آن صورت می‌توان جستجو برای یافتن سیاره‌های مشابه کره زمین را به شکل متمرکزتر و هدفمندتری دنبال کرد. نویسنده وب‌سایت علمی «دیسکاوری» سپس این نکته را مطرح می‌کند که در کهکشانی مملو از صدها هزار ستاره چگونه می‌توان ستاره‌های همزاد با خورشید را پیدا کرد؟ کیهان‌شناسان دانشگاه «تورکو» در فنلاند با استفاده از داده‌هایی که در فاصله سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ توسط ماهواره‌های اطلاعات فضایی اروپا جمع‌آوری شده ستاره‌هایی که سرعت حرکت آنها مشابه با خورشید است را دسته‌بندی می‌کنند. در میان صد هزار ستاره موجود در این فهرست دو ستاره علاوه بر داشتن سرعتی مشابه با سرعت خورشید حاوی عناصر فلزی هستند که قدمت آنها با عمر خورشید بسیار نزدیک است. هم‌اینک این دو ستاره یعنی اچ‌آی‌پی۴۷۳۹۹ و اچ‌آی‌پی۸۷۳۸۲ با منظومه خورشیدی حدود صد سال نوری فاصله دارند. احتمال بسیار زیادی وجود دارد که این دو ستاره نیز در زادگاه خورشید زاده شده باشند. دانشمندان دانشگاه «تورکو» در گام بعدی از تحقیقات خود به جستجوی وجود سیاره‌هایی نظیر کره زمین در پیرامون این ستاره‌ها خواهند پرداخت. اگر چنین سیاره‌هایی وجود داشته باشند در آن صورت هدف پژوهش، بررسی احتمال وجود حیات در آن سیاره‌ها خواهد بود. متاسفانه حتی اگر جهانی شبیه به کره زمین در سایر نقاط کهکشان وجود داشته باشد برای تشخیص آن در نقاط دوردست فضا به روش‌هایی بسیار پیچیده نیاز است که هنوز تا رسیدن به آن مرحله فاصله فراوانی وجود دارد.

برچسب‌ها: خورشید, جستجو, منظومه شمسی, ستاره, زمین

اتفاقی نادر: ضخیم تر شدن یخچال های طبیعی در آسیا

گروهی از دانشمندان می گویند که بر خلاف روند سال های اخیر که از قطر یخچال های طبیعی در حال کاهش بود، یخچال هایی که در رشته کوه های قراقروم هستند در حال ضخیم تر شدن هستند.

دانشمندانی که این تحقیق را انجام داده اند، فرانسوی هستند و از اطلاعاتی استفاده کرده اند که از ماهواره ها دریافت کرده بودند.

بنا به یافته آنها آن یخچال هایی که در بخشی از رشته کوه های قراقروم که در غرب رشته کوه های هیمالیاست، حجیم تر شده اند.

هنوز معلوم نیست که دلیل این پدیده چیست. این پدیده زمانی عجیب تر می شود که بنا به یافته های علمی، بخش های دیگر هیمالیا یخچال هایش در حال آب شدن است.

این یخچال ها، آب مورد نیاز میلیاردها آدم را تامین می کنند.

ذوب شدن یخ های هیمالیا از پنج سال پیش که اعلام شد، تا سال ۲۰۳۵ تمام یخ های این منطقه بخار می شود موضوع مهم محیط زیست شده است.

البته قارقروم رشته کوه جداگانه ای است که K۲ بلندترین قله آن، بعد از اورست، در جایگاه دومین قله رفیع دنیاست.

بیشتر این منطقه صعب العبور است و تا به حال تحقیق زیادی درباره آن انجام نشده است.

برچسب‌ها: یخچال, طبیعی, طبیعت, دانشمندان, پژوهش

تاثيرات ژنتیکی بر رفتار انسان

رد پای نیاکان ما در گشاده دستی یا خساستمان دیده می شود

روان شناسان دانشگاه بوفالو در ایالت نیویورک و همکارانشان در دانشگاه ارواین کالیفرنیا به طور مشترک به این نتیجه رسیده اند که مهربانی و سخاوت فقط با تربیت پدرو و مادر در افراد ایجاد نمی شود.

پیش از این محققان نشان داده بودند که دو هورمون اوکسیتوسین و واسوپرسین هم در روابط نزدیک افراد و هم در شرایط آزمایشگاهی باعث ایجاد رفتار مثبت اجتماعی یا مهربانی می شود.

این هورمون ها با کنش و واکنشی که با گیرنده های سلولی دارند پیام هایی را به سلول ها می فرستند که رفتار این سلول ها را تحت تاثیر قرار می دهد

حالا این روانشناسان ابتدا نتیجه نظرسنجی سراسری را بررسی کرده اند که در آن افراد نظر خود را درباره انجام وظیفه نسبت به جامعه ، و نگاهشان نسبت به خوبی یا بدی اطرافیان و دنیایی که در آن زندگی می کنند مطرح کرده اند

۷۱۱ نفر از این افراد نمونه آب دهان خود را هم برای آزمایش های دی ان ای ارائه کرده بودند تا محققان بتوانند میزان اکسیتوسین و واسپرسین در ژن های آنها را اندازه گیری کنند.

نتیجه این بوده که وجود این ژن ها در کنار نگاهی مثبت به دنیای اطراف باعث دست و دلبازی افراد می شود.

دکتر میشل پالین استاد روانشانسی دانشگاه بوفالو به خبرنگاران گفته ادعا نمی کند که ژن خوبی را در انسان کشف کرده بلکه ادعای آنها پیدا کردن ژنی است که تا حد زیادی در این نوع رفتار تاثیر می گذارد.

به گفته دکتر پالین درواقع کسانی که دنیای اطراف خود را بی رحم و ترسناک بدانند کمتر به دیگران کمک می کنند مگر اینکه گیرنده های ژنتیکی در بدنشان باشد که با این دو هورمون عجین شده.

درواقع هورمون ها باعث می شود افراد به حس ترس و تهدید از سوی دنیای اطراف خود گله کنند و با خیال راحت به دیگران مهربانی یا کمک کنند.

به گفته این روانشناس اگر یکی از همسایگان شما خوش برخورد و دست و دلباز است و دیگری بیشتر خسیس و خودخواه، ساختار دی ان ای انها می تواند این تفاوت را به راحتی توضیح دهد.

برچسب‌ها: سخاوت, خساست, ژنتیکی, انسان, دانشمندان

مقایسه بازیافت کاغذ در ایران و جهان

هنر اوریگامی ژاپنی نماد توجه به محیط زیست شده است

اوریگامی از جمله هنرهای کاغذی مردم ژاپن است. این سرگرمی که سابقه آن به قرن ۱۷ برمی‌گردد عبارت است از شکل دادن به کاغذ و مقوا با خم کردن‌ آن‌ها.

اکنون هنر اوریگامی با کاغذهای بازیافتی سفیر محیط زیست ژاپنی‌ها بشمار می‌رود.

آمارهای سازمان جهانی خواروبار و کشاورزی نشان می‌دهد که در فاصله سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ میلادی از ده کشوری که در صدر جدول بازیافت کاغذ قرار دارند، بیشترین میزان بازیافت در دو کشور آسیایی یعنی کره جنوبی (۸۵ درصد) و ژاپن (۷۲ درصد) صورت گرفته است.

در همان دوره آمریکا با ۵۰ درصد در رده ششم و چین با ۳۵ درصد در رده دهم قرار گرفته اند.

سود حاصل از بازیافت کاغذ در سال‌های اخیر منجر به افزایش فرآوری کاغذ باطله در چین و سهم بیشتر این کشور در بازار رقابتی خرید کاغذ باطله و فروش کاغذ و مقوا در بازارهای داخلی و به سایر کشورهای جهان شده است.

تنها در سال ۲۰۰۹ چین به تنهایی ۵۱ درصد از کاغذهای باطله جهان را خریداری کرده و اکنون صاحبان صنایع بازیافت کاغذ در چین از جمله ثروتمندان جهان قلمداد می‌شوند.

یکی از نمونه‌ها، ژانگ یین صاحب "صنایع کاغذ ۹ اژدها"، بزرگ‌ترین تولید کننده کاغذ در چین است که ارزش دارایی‌های شخصی او به ۵ میلیارد دلار می‌رسد و یکی از ثروتمندترین زنان جهان شناخته می‌شود.

بازیافت کاغذ در ایران

گزارش دقیق علمی درباره میزان بازیافت کاغذ در ایران در دسترس نیست، اما بر اساس آمار سازمان بازیافت شهرداری تهران، از مجموع ۳۲ هزار تن زباله سالانه‌ای که در ایران تولید می‌شود هر سال چیزی نزدیک به ۲۰۰ هزار تن کاغذ و مقوای بازیافتی به دست مصرف کنندگان می‌رسد که این مقدار حدود ۲ درصد بازیافت جهانی کاغذ است.

با این حال سازمان جهانی خواروبار و کشاورزی می‌گوید تنها در سال ۲۰۰۹ نیاز ایران به انواع کاغذ منجر به واردات مقدار زیادی کاغذ بازیافتی از سایر کشورها به ایران شده است. بر اساس آمارهای غیررسمی مصرف سالانه انواع کاغذ در ایران به حدود یک و نیم میلیون تن می‌رسد که تولید کنندگان داخلی در حدود ۳۰ درصد آن را تامین می‌کنند.

از جنبه سرانه مصرف انواع کاغذ، آمریکایی‌ها با مصرف سرانه ۳۰۸ کیلوگرم در سال بزرگ‌ترین مصرف کنندگان کاغذ جهان هستند در حالی که رتبه ایران با ۱۷ کیلوگرم مصرف سرانه پس از عربستان سعودی با مصرف سالانه ۲۰ کیلوگرم در سال قرار دارد.

شاید بتوان گفت که ایران در زمینه استفاده بهینه از کاغذ و بخصوص استفاده از کاغذ و مقوای بازیافتی جزو کشورهای ناسازگار با محیط زیست است. به عنوان مثال نزدیک به ۸۸ درصد کاغذ و مقوای مورد استفاده در کشور سوییس از کاغذ و مقوای بازیافتی است و میانگین جهانی استفاده از کاغذ بازیافتی نیز ۵۱ درصد است ولی در ایران فقط ۱۱ درصد از کاغذ و مقوای مصرفی از منابع بازیافتی تامین می‌شود.

یکی از دلایل کمبود کاغذهای بازیافتی تولید داخل تعداد کم واحدهای صنعتی فعال در این زمینه است. به عنوان مثال، در ایران فقط یک شرکت از فن‌آوری تبدیل کاغذ باطله به کاغذ برخوردار است و سایر صنایع فعال در این زمینه تنها قادر به تبدیل کاغذ باطله به مقوا هستند.

با توجه به وضعیت شکننده جنگل‌های ایران و وسعت رو به کاهش آن‌ها، به نظر می‌رسد که تشویق عمومی برای استفاده از کاغذ و مقوای بازیافتی می تواند یکی از اولویت‌های دولت در برنامه‌های زیست محیطی باشد.

آموزش و ابتکار در استفاده از کاغذ و مقوای باطله در سال ۲۰۱۲ که به نام "سال انرژی پایدار برای همه" شناخته شده یکی از زمینه‌هایی‌ست که فرهنگ عمومی استفاده از مواد بازیافتی را در میان افراد جامعه و بخصوص کودکان و نوجوانان گسترش می‌دهد.

این کار سال‌ها پیش در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و با انتشار مجموعه کتاب‌های "کاغذ و تا" آغاز شد، اما به تدریج رو به خاموشی گذاشت.

همایون خیری

روزنامه‌نگار در استرالیا

مطالب مرتبط:

بررسی صحت ادعای دکتر جلالیان در مورد آلودگی هو

دانستنی های مفید در خانه + اطلاعات عمومی مفید برای خانه داران

توسعه پایدار بندر کنگان قسمت دوم

توسعه پایدار در بندر کنگان قسمت اول

تخصص یا تعهد؟ کدام بهتر است؟

12 نکته مهم در مورد موفقیت

تاسیس رشته اژدها کشی در دانشگاه

مشکلات تولید علم امروز و دیروز

نقش کار گروهی و تیمی در موفقیت؛ بیست دلیل عدم موفقیت در کار گروهی

واقعیاتی تلخ ولی آموزنده

9 راز موفقیت کشور های پیشرفته و ثروتمند در مقابل کشورهای فقیر و جهان سوم

برچسب‌ها: بازیافت زباله, بازیافت کاغذ, کاغذ و مقوا, بازیافت, سال انرژی پایدار برای همه